Lata 90'te i współczesne

W 1990 roku mieszkańcy Władysławowa stworzyli grupę inicjatywną dla reaktywowania Towarzystwa Przyjaciół Hallerowa, które zostało zarejestrowane dnia 9 kwietnia 1991 roku przez Sąd Wojewódzki w Gdańsku.

W 1993 roku Towarzystwo powołało Społeczny Komitet Budowy Pomnika Generała Józefa Hallera, który gromadził fundusze ze składek społeczeństwa i organizacji z całego świata. Pomnik został odsłonięty w sierpniu 1995 roku. Jego autorem jest artysta - rzeźbiarz Stanisław Szwechowicz.

Po okresie wielkiego kryzysu, w latach 90-tych nastąpiło ożywienie Władysławowa, które uwidoczniło się głównie na polu turystyki, handlu i usług oraz w całym życiu kulturalnym miasta. Atmosfera sprzyjająca podejmowaniu inicjatywy gospodarczej, rozszerzenie funkcji i kompetencji samorządowych oraz zapobiegliwość mieszkańców doprowadziła do nasilenia rekreacyjnej roli miasta w skali całego kraju.

W roku 1992 nawiązano współpracę w zakresie edukacji, kultury, sportu i turystyki z gminą partnerską LAMSTEDT (Niemcy), zaś w 1995 roku z ALLINGE -GUDHJEM (Dania).

W 1993 roku powstał hejnał miasta, zaś w dniu 16 lutego 1996 roku na sesji Rady Miejskiej we Władysławowie przyjeto uchwałą nr XVIII/138/96 nowy wizerunek herbu i flagi.

Zgodnie z nowym projektem herb Władysławowa przedstawia w błękitnym polu tarczy mur biały poprzeczny z dwu rzędów cegieł, dzielący tarczę herbu na dwie połowy. Na murze znajdują się dwie białe wieże a między nimi duża ukoronowana złota litera "W". W dolnej połowie tarczy, pod białym murem, za siatką rybacką znajduje się skierowany w prawą (heraldycznie) strone tarczy łosoś. Tarczę podtrzymują dwa gryfy: srebrne od góry i czarne od dołu, w złotych koronach na głowie. Nad tarczą herbową znajduje się stylizowana korona z czerwonej cegły z 3-ma otworami białymi, zaś pod tarczą dewiza w języku kaszubskim: "My trzymamy z Bogiem".

Kolor błękitny tarczy nawiązuje do koloru morza, u którego brzegu leży miasto. Jest to również nawiązanie do sztuki ludowej Kaszub, gdzie często występuje błękit. Biały mur z wieżami obronnymi nawiązuje do faktu historycznego - zbudowania w pobliżu dzisiejszego Władysławowa dwóch twierdz morskich, Władysławo i Kazimierz, przez króla polskiego Władysława IV. Złota, ukoronowana korona królewska litera "W" informuje, że chodzi tu właśnie o króla polskiego Władysława IV. Ryba morska łosoś świadczy o tym, że miasto jest portem rybackim a większość mieszkańców żyje z morza i przetwórstwa rybnego. Łosoś zaś jest rybą szlachetną i jej obfitość w sieci przynosi dobrobyt mieszkańcom miasta. Srebrno - czarne gryfy podtrzymujące tarczę służą udostojnieniu herbu i informacji, że jest to właśnie herb a nie na przykład znak firmowy jakiejś instytucji. Ponadto gryfy służą wyjaśnieniu, że miasto leży na Pomorzu. Dewiza napisana w języku kaszubskim jest świadectwem i hołdem dla rodzimej ludności kaszubskiej, jej przywiązania do religii katolickiej i języka ojców.

Flaga miasta to prostokąt koloru błękitnego, tego samego co kolor tarczy herbowej (wymóg zasad heraldyki). W dolnej połowie flagi trzy pasy: złoty (żółty), czarny i żółty jednakowej wielkości. Kolory te są kolorami heraldycznymi Ziemi Kaszubskiej, której herbem jest czarny gryf w polu złotym.

Obecnie Władysławowo pretenduje do miana jednego z głównych wczasowisk na Wybrzeżu. Wyrosły tu hotele, domy wypoczynkowe, pensjonaty, kwatery prywatne, campingi, pola namiotowe; zadbano o rozwój gastronomii, usług i rzemiosła. Miasto przyciąga pięknymi plażami i rybimi przysmakami, bowiem nie przypadkiem królewski łosoś znalazł się w jego herbie.

Dominującą rolę odgrywa turystyka wypoczynkowa, krajoznawcza, kwalifikowana, weekendowa oraz zdrowotna.

Wybór atrakcji jest przebogaty: wczasy odchudzające, wczasy z kursem prawa jazdy, wczasy “w siodle”, stadnina koni, rejsy po Bałtyku kutrem rybackim, żaglowcem, bądź łodzią wikingów, wyprawy na połów dorsza, zjeżdżalnie wodne na plażach, przejażdżki "ciuchcią", rowerami czterokołowymi, trasy dydaktyczne i szlaki turystyki pieszej, lunaparki, tory cartingowe, ekspozycje muzealne, punkty widokowe, baseny, siłownie, korty tenisowe, windsurfing, paralotniarstwo, loty widokowe.

Władysławowo to raj dla sportowców wyczynowych, którzy przygotowują się w cetniewskim ośrodku do olimpiad, mistrzostw Świata i Europy, a także zapaleńców mających wymarzone warunki do uprawiania dyscyplin pływackich, windsurfingu oraz jachtingu.

Od 2000 roku można podziwiać Aleję Gwiazd Sportu, jedyne takie miejsce w Polsce. Co roku, podczas Festiwalu Sportu, odsłonięte zostają mosiężne gwiazdy - upamiętniające sylwetki znanych sportowców.

Na uwagę zasługuje fakt, iż gmina zachowała swój niepowtarzalny charakter. Wśród przemian społeczno - gospodarczych nietknięty pozostał regionalizm i tradycja. Przejawia się to w kulturze, obyczajach, gastronomii czy usługach.

Władysławowo, poprzez zamieszkałych tu twórców, ściśle związane jest ze sztuką ludową Kaszub, która najpowszechniej znana jest w postaci rzeźby i haftu. Mieszkali tu i tworzyli: rybak - rzeźbiarz Leon Golla, pisarze Jan Drzeżdżon oraz Augustyn Necel ("Maszopi", "Saga o szwedzkiej checzy", "Okrętnicy spod narodowej gwiazdy", "Łosoś wszechwładny", "Krwawy sztorm", "Złote klucze" to tytuły niektórych tylko dzieł tego autora).

Gmina łączy w barwny koloryt lokalne zwyczaje kaszubskie, pamięć o generale Hallerze oraz biznesowe podejście do turystyki. Jest wymarzonym miejscem na różnego rodzaju szkolenia, konferencje, czy spotkania integracyjne. Wiele jest ekskluzywnych obiektów przystosowanych do organizacji tego typu imprez, których co roku organizuje się coraz więcej.