Lata 70'te i 80'te

Miasto z roku na rok stawało się większym i aktywniejszym. W 1971 roku rozpoczęto w czynie społecznym budowę remizy. Teren pod remizę dało P.P. i U.R. “Szkuner”. Wielki wkład wnieśli mieszkańcy Władysławowa, strażacy, P.P. i U.R. “Szkuner”, Kopalnia Węgla Kamiennego “Nowy Wirek” z Rudy Śląskiej, Jednostka Wojskowa z Poczernina i inni. Remizę oddano uroczyście do użytku w dniu 27 maja 1973 roku, z okazji Dnia Strażaka i Dni Obrony Przeciwpożarowej.

Również w czynie społecznym wybudowano strzelnicę sportową, którą po pewnym czasie przekazano Placówce WOP we Władysławowie.

W 1973 roku, w dziesiątą rocznicę uzyskania praw miejskich Władysławowo otrzymało herb. Został on wybrany w wyniku przeprowadzonego w marcu 1972 roku ogólnopolskiego konkursu. Konkurs został rozpisany przez Przewodniczącego ówczesnego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej, Jerzego Patocka za pośrednictwem Związku Polskich Artystów i Plastyków Okręgu Gdańskiego. Wpłynęło 35 prac, z których do drugiej eliminacji zakwalifikowało się 18-cie projektów. Ostatecznie wybrano projekt Haliny Różewicz-Książkiewicz z Elbląga.

Zgodnie z projektem w górnej białej części tarczy herbowej znajdowała się złota korona królewska, jako nawiązanie do króla Władysława IV, od którego imienia miasto wzięło swoją nazwę i który jako jedyny król polski uprawiał politykę morską. Korona wpisana w czerwoną literę "W" - nawiązywała do nazwy miasta. W dolnej błękitnej połowie herb zawierał łososia naturalnego koloru, skierowanego głową w prawą stronę tarczy w stylizowanej sieci rybackiej. Element ten nawiązywał do charakteru naszego miasta - portu rybackiego.

W 1978 roku utworzono Nadmorski Park Krajobrazowy, w którego obszar weszła Gmina Władysławowo. Park utworzony został jako czwarty w Polsce a został powołany celem ochrony znajdującego się na tym obszarze wielkiego bogactwa różnych form przyrody i krajobrazu.

W 1981 roku Zarząd Nadmorskiego Parku Krajobrazowego we Władysławowie, dzięki staraniom jego dyrektora - Tadeusz Rewoliński - przeniósł swoją tymczasową siedzibę z Domu Rybaka do odrestaurowanego ze środków Urzędu Wojewódzkiego i Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków historycznego, zabytkowego domku generała Józefa Hallera, odrestaurowanego i przywróconego do swego pierwotnego stanu. W dniu 14 października 1981 roku Dyrektor NPK nabył również sąsiedni "Błękitny Domek" kpt. J. Dworzańskiego od wdowy po adiutancie generała Hallera - Kazimiery Heleny Dworzańskiej.

Na przestrzeni lat 1981 -1990, dzięki kontaktom nawiązanym z rodziną generała Hallera, mieszkającą już w tym czasie w Australii, oraz ofiarności wielu osób zainteresowanych odtworzeniem zapomnianej historii Hallerowa, udało się w 1990 roku otworzyć w "Hallerówce" Izbę Pamięci generała Józefa Hallera oraz Jego Błękitnej Armii.

W ramach statutowej działalności Zarządu NPK w "Błękitnym Domku" uruchomiono również wystawę przyrodniczą prezentującą walory Nadmorskiego Parku Krajobrazowego.