Lata 60'te

  Okres lat 1961-1970 to postępująca urbanizacja, uprzemysłowienie, inwestycje, wzrost kwalifikacji i standardu życia mieszkańców.

 

Port znajdował się pod wpływem dalszego inwestowania i rozbudowy; przebudowano nabrzeża portowe, podjęto szereg inwestycji produkcyjnych, jak stacja pomp, kotłownia i inne.

           

Szczególnego rozmachu nabrał rozwój budownictwa; zasoby mieszkaniowe w ciągu lat 1961-1968 zostały zwiększone o ponad 1/3 ich stanu w roku 1960.

Również korzystne zmiany występowały na odcinku wodociągowym. Budowę wodociągów rozpoczęto w 1962 roku, przy czym dotacja państwa na poszczególne odcinki wynosiła od 38 do 55 % udziału w kosztach budowy, resztę dali mieszkańcy, zakłady pracy, ośrodki wczasowe, dużo pomogło wojsko przy kopaniu rowów, gdzie nie można było kopać koparką ze względu na położone kable.

           

 

Podejmowano szereg inicjatyw społecznych: położono pierwszy asfalt na ulicy Morskiej (bez zaangażowania środków miejskich; koszty pokryły Olkuska Fabryka Naczyń Emaliowanych i Wojewódzki Związek Spółdzielni Pracy w Bydgoszczy), zbudowano kolejne nowe ulice (Sportowa, Ks. Merkleina, Obrońców Helu, Spokojna i Brzozowa), postawiono dom spokojnej starości. W związku z kłopotami z uzyskaniem środków finansowych na ten cel obsiano 9 ha gruntów zbożem, które następnie skoszono i sprzedano Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w Strzelnie.

                                      

Lata 60-te były pomyślne również dla szkolnictwa. Przeprowadzono jego reformę, podniesiono ogólne wyposażenie szkolnictwa i rozszerzono zakres działalności oświatowej. Wybudowano drugą szkołę, którą oddano do użytku w 1967 roku.

                    

Na terenie Władysławowa działała biblioteka oraz 3 punkty biblioteczne. Podjęto też i zrealizowano bardzo istotny dla ludności miasta postulat budowy ośrodka zdrowia.

Również w strukturze działalności kulturalnej zaszły w latach 60-tych pewne dość istotne zmiany. Wzrost ilości abonentów radia i telewizji spowodował nieco spadek frekwencji widowni miejscowego kina “Albatros”. W mieście organizowano, zwłaszcza w okresie letnim, dansingi i inne atrakcje rozrywkowe.

W 1961 roku wybudowano kościół p.w. Najświętszej Marii Panny. Jeszcze dziś budzi uznanie rozmach nowoczesnego projektu Szczepana Bauma, Andrzeja Kuleszy i Andrzeja Olega. Prezbiterium stanowi wkomponowana w budynek kaplica, która powstała jeszcze w latach trzydziestych z inicjatywy generała Józefa Hallera oraz pułkownika Henryka Bagińskiego. Wysokiej klasy organy wykonała warszawska firma Bracia Kamińscy. Kościół ten uchodzi za jeden z najpiękniejszych w Polsce.

                             

Dynamiczny rozwój Władysławowa spowodował, że otrzymało ono 30 czerwca 1963 roku prawa miejskie (Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 maja 1963r. w sprawie utworzenia niektórych miast w województwie gdańskim i katowickim - Dz. U. z 1963 r., Nr 23, poz. 132). Po akt nadania praw miejskich pojechali do Rady Państwa Augustyn Necel i Bernard Henzel. Akt odczytano 22 czerwca na uroczystej sesji miejskiej Rady Narodowej.

W kolejnych latach Władysławowo ciągle się rozbudowywało; powstało osiedle Cetniewo II, doprowadzono do niego wodę, założono społecznie elektryczność i oświetlenie ulic. Zbudowano kolejne ulice: Harcerską, Słoneczną i wiele innych.