Okres wojny i powojenny do 1950 roku

Pod koniec lipca 1939 roku odbyło się poświęcenie kamienia węgielnego pod budowę Domu Parafialnego. Niestety wiele planów i zamierzeń przekreślił wybuch wojny.

Mieszkańcy mężnie stanęli do obrony Wielkiej Wsi. Pomimo przewagi technicznej i przeważających sił nieprzyjaciela kilkakrotnie odpierali ataki wroga. Ostatecznie Niemcy zajęli miejscowość i rozpoczął się trwający ponad 5 lat okres okupacji.

Już w pierwszych dniach września hitlerowcy dokonali mordu na miejscowej ludności; zamordowali 24 polskich działaczy - Kaszubów. Dla upamiętnienia tego wydarzenia przy ulicy Męczenników Wielkiej Wsi ustawiono 18 - tonowy głaz z odlanym z brązu orłem, a cmentarz poległych w obronie Władysławowa żołnierzy zlokalizowano przy szosie do Swarzewa.

Kolejnym etapem napaści Niemców była akcja wysiedleńcza, którą rozpoczęto w październiku 1939 roku i kontynuowano w różnych formach w większym lub mniejszym zakresie do jesieni 1944 roku.

Załamanie się niemieckiej ofensywy na wschodzie i stopniowe cofanie się wojsk hitlerowskich napawało wszystkich coraz pełniejszą otuchą. Władysławowo wyzwolono w środę 3 marca 1945 roku a 9 maja 1945 roku Niemcy podpisały akt bezwarunkowej kapitulacji.

Okres powojenny to czas odbudowy Polski oraz początek drogi pełnej rozwoju i osiągnięcia należnej każdej miejscowości rangi w społecznym i gospodarczym życiu kraju.

Przede wszystkim odbudowano zniszczony przez Niemców port, który nabrał dużego znaczenia gospodarczego, ze względu na występujące w Polsce olbrzymie zapotrzebowanie na żywność, w tym na przetwory rybne. Od 1 stycznia 1951 roku gospodarzem portu zostało Towarzystwo dla Połowów Morskich i Handlu Zagranicznego "ARKA" w Gdyni, przekształcone w Przedsiębiorstwo Połowów i Usług Rybackich “ARKA”. Jego miejsce z dniem 1 stycznia 1955 roku zajęło samodzielne przedsiębiorstwo “SZKUNER”, które zostało głównym gospodarzem portu; współpracowało ono ze Spółdzielnią Pracy Rybołówstwa Morskiego “GRYF” i rybakami indywidualnymi.

Rok 1945 to również czas organizowania na nowo Ochotniczej Sstraży Pożarnej. W 1946 roku odbyło się pierwsze po wojnie walne zebranie OSP, podczas którego dokonano wyboru zarządu. Dzięki zebranym od mieszkańców pieniędzom zaczęto zdobywać sprzęt pożarniczy, jak również zakupiono sztandar. Na jednej jego stronie wyhaftowano Św. Floriana, patrona strażaków a na drugiej napis "Bogu na chwałę bliźniemu na ratunek". Uroczystość poświęcenia sztandaru odbyła się w 1948 roku, podczas mszy świętej w kaplicy w Wielkiej Wsi. Po ciężkich i trudnych latach Ochotnicza Straż Pożarna odzyskała swoją świetność i zaczęła ponownie aktywnie działać.

W 1947 roku zorganizowało się ponownie Towarzystwo Przyjaciół Hallerowa. Niestety pomimo kilku prób nie udało się do zalegalizować i dnia 12 czerwca 1949 roku odbyło się ostatnie zebranie.

W latach 1945-1950 uwidoczniły się tendencje rozwoju gospodarczego Władysławowa. Nadana portowi w maju 1938 roku nazwa Władysławowo stała się niemal na co dzień przyjętym określeniem dla trzech bliskich sobie miejscowości – Wielkiej Wsi, kąpieliska Hallerowo i portu.